Gedetacheerd bij NAM: een mooie klus!

Je hoort, ziet of leest er momenteel vrijwel dagelijks over in het nieuws. Aardbevingen in Noordoost-Groningen. Ik volg het met veel interesse. Dat heeft alles te maken met mijn huidige de detacheringsklus: ik werk sinds medio vorig jaar als tekstschrijver bij de NAM in Assen.

Mooie opdrachten komen vaak onverwacht. Eind mei 2013 ging bij het Schrijfburo de telefoon. Een oud-collega . “Ik werk momenteel bij de NAM”, vertelde ze. “En ze zijn hier op zoek naar jou. We zoeken iemand die complexe zaken kan vertalen naar begrijpelijke teksten.”

Zo gezegd zo gedaan. Twee weken later ging ik drie dagen in de week aan de slag in Assen. De vierde dag werk ik ‘gewoon’ vanuit ons kantoor in Leeuwarden aan de klus. Er ging een wereld voor me open. Inmiddels zijn we ruim een half jaar verder. Ik houd onder andere mooie interviews met NAM-medewerkers. Zo vertelde een geoloog enthousiast over het geologisch model waar hij aan werkte, om nog beter te begrijpen wat er precies in de ondergrond gebeurt. Een andere collega, een ingenieur, sprak over de soms heftige verhalen die hij van bewoners hoorde. Het stimuleerde hem tot nog harder werken.

We maakten ook een speciale bewonerskrant, om bewoners uit de regio zo goed mogelijk te informeren over de onderzoeken naar gaswinning en aardbevingen, over veiligheid en over het verbeteren van de schade-afhandeling. Ook actualiseerden we de website. De informatie over gaswinning en aardbevingen staat daar nu uitvoerig, helder en actueel beschreven.

Kortom, het is een mooie en ook dankbare klus. Een vriendin zag dat iets anders: “Dat jij daar wilt werken. Alles wat ik lees, hoor of zie op televisie: het is vreselijk wat daar in Groningen gebeurt.” Ik dacht heel even na, ik begreep haar opmerking. Maar haar verhaal was niet compleet.

Ik dacht aan de mensen die ik de afgelopen tijd sprak en leerde kennen. Betrokken collega’s die lange werkdagen maken. Mensen die zich dagelijks inzetten om de gevolgen van aardbevingen te beperken en waar mogelijk te voorkomen. Medewerkers die het allemaal van dichtbij meemaken, omdat ze zelf ook in het gebied wonen. Ik bedacht hoe bijzonder het is om samen met hen iets bij te kunnen dragen aan dit ingewikkelde verhaal. “Ik vind het fantastisch”, zei ik toen trots.

 


Alle artikelen van Mariska Snakenborg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *



IMG-20131106-WA0000